การวิเคราะห์เปรียบเทียบกลวิธีการแปลหนังสือ “เว่ยหล่าง” บทที่ว่าด้วยสมาธิและปัญญา ฉบับแปลของท่านพุทธทาสและศุภนิมิต

Abstract

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการคือ ประการที่ 1 เพื่อวิเคราะห์เปรียบเทียบกลวิธีการแปล จากหนังสือ “ เว่ยหล่าง ” ฉบับแปล 2 ฉบับคือฉบับแปลของท่านพุทธทาส และฉบับแปลของศุภนิมิต ประการที่ 2 เพื่อศึกษาแนวทางการแปลคัมภีร์ทางพุทธศาสนา เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยนำบทแปลบทที่ว่าด้วยสมาธิและปัญญาของหนังสือทั้ง 2 เล่ม มาวิเคราะห์เปรียบเทียบ

          จากผลการศึกษาพบว่ากลวิธีการแปลของทั้ง 2 ฉบับแปลสอดคล้องกับทฤษฎีการจับใจความของMarianne Lederer ทั้งในขั้นตอนการเข้าใจต้นฉบับ และการผละจากต้นฉบับ ส่วนในขั้นตอนการถ่ายทอดสู่ภาษาไทยนั้น ท่านพุทธทาสถ่ายทอดเป็นลักษณะการอธิบายความ และใช้ภาษาเรียบง่าย แต่ยังนับว่าเป็นแบบกึ่งทางการเพราะมีคำศัพท์พุทธศาสตร์ประกอบด้วย ส่วนศุภนิมิตเน้นการถ่ายทอดตรงกับลีลาการเขียนของต้นฉบับที่เป็นภาษาเขียนแบบเป็นทางการ แต่สำหรับความสอดคล้องตามหลักทฤษฎีการแปลของเจ.ซี.แคทฟอร์ด พบว่าฉบับแปลของศุภนิมิตตรงตามหลักของทฤษฎีนี้มากกว่า ในแง่การแปลที่เป็นใจความที่เทียบเท่ากันได้ (Equivalent Texual material) และสำหรับความสอดคล้องกับหลักทฤษฎีการแปลของยูจีน นิด้าและชาร์ล ทาเบอร์ในด้านการใช้ภาษาปลายทางเป็นธรรมชาติมากจากภาษาต้นทาง ทั้งในแง่ความหมายและลีลา พบว่าฉบับแปลทั้งสองฉบับตรงตามทฤษฎีนี้ทั้งในแง่ความหมายและลีลา พบว่าฉบับแปลทั้งสองฉบับตรงตามทฤษฎีนี้