ปัจจัยทางเศรษฐกิจมหภาคที่ส่งผลต่อปริมาณหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ในประเทศไทย

Abstract

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยทางเศรษฐกิจมหภาคที่มีผลต่อปริมาณหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ (NPLs) ของประเทศไทย โดยใช้ข้อมูลรายไตรมาสและวิเคราะห์ความสัมพันธ์เชิงดุลยภาพระยะยาวด้วยวิธีการวิเคราะห์แบบ Autoregressive Distributed Lag (ARDL) ผลการศึกษาพบว่า ในระยะยาว ปัจจัยที่ส่งผลให้ปริมาณหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้เพิ่มขึ้น ได้แก่ อัตราการว่างงาน ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศที่แท้จริง และสินเชื่อเพื่อที่อยู่อาศัยและการประกอบอาชีพ สะท้อนถึงผลกระทบจากการขาดสภาพคล่องของครัวเรือนและสภาวะการเร่งตัวของการปล่อยสินเชื่อในช่วงเศรษฐกิจขยายตัว ในขณะที่มูลค่าการส่งออก และดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภค เป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยลดปริมาณหนี้เสียได้อย่างมีประสิทธิภาพ เมื่อระบบเผชิญกับ Economic Shock  ปริมาณหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้จะสามารถปรับตัวกลับเข้าสู่ดุลยภาพระยะยาวได้อย่างรวดเร็วถึงร้อยละ 72.93 ต่อไตรมาส เพื่อเป็นการควบคุมมิให้ปริมาณหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้เพิ่มสูงขึ้นจนมีผลต่อเสถียรภาพของระบบเศรษฐกิจ ภาครัฐและสถาบันการเงินควรให้ความสำคัญกับการรักษาเสถียรภาพการจ้างงานควบคู่ไปกับการเพิ่มความเข้มงวดในการคัดกรองคุณภาพลูกหนี้ในช่วงที่เศรษฐกิจเติบโต เพื่อป้องกันการเกิดหนี้เสียสะสมและรักษาเสถียรภาพของระบบการเงินอย่างยั่งยืน