ความต้องการของผู้บริโภคที่มีต่อรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า กรณีศึกษา จังหวัดนนทบุรี
Abstract
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการของผู้บริโภคที่มีต่อรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า
ในจังหวัดนนทบุรี 2) ศึกษาปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด (7Ps) ที่มีอิทธิพลต่อ
การตัดสินใจเลือกใช้รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า และ 3) เสนอแนะแนวทางในการพัฒนาการตลาดของ
รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า ในพื้นที่จังหวัดนนทบุรี เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริโภคในจังหวัดนนทบุรี จำนวน 407 คน ใช้แบบสอบถามออนไลน์เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ Independent Samples t-test, One-Way ANOVA และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ (Multiple Linear Regression) ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยส่วนบุคคลด้านเพศ อายุ รายได้ และระดับการศึกษาที่แตกต่างกัน มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดทั้ง 7 ด้าน ร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของการตัดสินใจได้ร้อยละ 75.2 (R² = .752) โดย 6 ด้าน ได้แก่ ลักษณะทางกายภาพ (β = .237) ผลิตภัณฑ์ (β = .229) ราคา (β = .194) กระบวนการ (β = .192) การส่งเสริมการตลาด (β = .182) และช่องทางการจัดจำหน่าย (β = .165) มีอิทธิพลทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ขณะที่ด้านบุคลากร (β = -.149) มีอิทธิพลทางลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
ในจังหวัดนนทบุรี 2) ศึกษาปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด (7Ps) ที่มีอิทธิพลต่อ
การตัดสินใจเลือกใช้รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า และ 3) เสนอแนะแนวทางในการพัฒนาการตลาดของ
รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า ในพื้นที่จังหวัดนนทบุรี เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริโภคในจังหวัดนนทบุรี จำนวน 407 คน ใช้แบบสอบถามออนไลน์เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ Independent Samples t-test, One-Way ANOVA และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ (Multiple Linear Regression) ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยส่วนบุคคลด้านเพศ อายุ รายได้ และระดับการศึกษาที่แตกต่างกัน มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดทั้ง 7 ด้าน ร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของการตัดสินใจได้ร้อยละ 75.2 (R² = .752) โดย 6 ด้าน ได้แก่ ลักษณะทางกายภาพ (β = .237) ผลิตภัณฑ์ (β = .229) ราคา (β = .194) กระบวนการ (β = .192) การส่งเสริมการตลาด (β = .182) และช่องทางการจัดจำหน่าย (β = .165) มีอิทธิพลทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ขณะที่ด้านบุคลากร (β = -.149) มีอิทธิพลทางลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
Full Text:
UntitledRefbacks
- There are currently no refbacks.