การดำเนินงานแนะแนวของโรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดตรัง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาตรัง กระบี่

Abstract

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการดำเนินงานแนะแนวของโรงเรียนมัธยมศึกษา 2) เปรียบเทียบการดำเนินงานแนะแนวตามตัวแปรส่วนบุคคลและบริบทสถานศึกษา และ 3) ศึกษาปัญหาและข้อเสนอแนะในการพัฒนาการดำเนินงานแนะแนว กลุ่มตัวอย่างคือครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาตรัง กระบี่ จำนวน 299 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นอย่างเป็นสัดส่วน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ที่มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาเท่ากับ .952 และแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าทีอิสระ การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ทดสอบความแตกต่างรายคู่ด้วยวิธี LSD และการวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัยพบว่า 1) การดำเนินงานแนะแนวโดยรวมอยู่ในระดับดี 2) ผลการเปรียบเทียบตามตัวแปรเพศ ประสบการณ์ทำงาน ขนาดโรงเรียน และเพศผู้บริหาร พบว่าไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนตัวแปรวิทยฐานะพบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 โดยครูที่ไม่มีวิทยฐานะมีการรับรู้สูงกว่าครูชำนาญการ 3) ปัญหาสำคัญคือการขาดแคลนครูแนะแนววิชาชีพ ภาระงานส่วนเกิน และขาดระบบฐานข้อมูลกลาง ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายคือควรจัดสรรอัตรากำลังให้เพียงพอ พัฒนาระบบสารสนเทศแนะแนวออนไลน์ และสร้างเครือข่ายติดตามศิษย์เก่าเพื่อนำข้อมูลมาพัฒนาศักยภาพผู้เรียนอย่างยั่งยืน