การศึกษาช่องว่างระหว่างแรงจูงใจและความสามารถในการเข้าถึงโปรแกรมการศึกษาระยะสั้น ในต่างประเทศของเยาวชนไทย

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจแรงจูงใจภายใน (Push Factors) และแรงจูงใจดึงดูดภายนอก
(Pull Factors) ที่มีผลต่อการตัดสินใจเข้าร่วมโปรแกรมการศึกษาระยะสั้นในต่างประเทศของเยาวชนไทยและศึกษาช่องว่างระหว่างแรงจูงใจและความสามารถในการเข้าถึงโปรแกรมดังกล่าวใน 4 มิติ ได้แก่ มิติด้านการเงิน มิติด้านข้อมูลและการรับรู้ มิติด้านความพร้อมส่วนตัว และมิติด้านข้อจำกัดของบริการ กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 400 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามออนไลน์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย  S.D. One-Way ANOVA และ t-test

ผลการวิจัยพบว่าเยาวชนไทยมีแรงจูงใจภายในในการเข้าร่วมโปรแกรมโดยรวมในระดับมากที่สุด โดยแรงจูงใจภายในที่มีน้ำหนักสูงสุดคือความต้องการเพิ่มโอกาสทางการศึกษาในอนาคต (𝒙̅ = 4.44) ส่วนแรงจูงใจดึงดูดภายนอกที่มีน้ำหนักสูงสุดคือกลุ่มปัจจัยด้านผลลัพธ์ที่คาดหวัง (𝒙̅ = 4.30) เมื่อวิเคราะห์ช่องว่างระหว่างแรงจูงใจและความสามารถในการเข้าถึงโปรแกรม พบว่ามิติด้านข้อมูลและการรับรู้มีช่องว่างสูงสุด รองลงมาคือมิติด้านข้อจำกัดของบริการ มิติด้านการเงิน และมิติด้านความพร้อมส่วนตัว ช่องว่างดังกล่าวไม่ได้เกิดจากการขาดแรงจูงใจ แต่เกิดจากทั้งการขาดโอกาสที่เพียงพอและการที่โอกาสซึ่งมีอยู่แล้วยังไม่สามารถเชื่อมต่อถึงเยาวชนกลุ่มเป้าหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพ