ผลของความเค็มของน้ำเสียต่อประสิทธิภาพในการกำจัดบีโอดี ของระบบบำบัดน้ำเสียแบบแคส

Abstract

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของความเค็มของน้ำเสียต่อประสิทธิภาพในการกำจัดบีโอดี ของระบบบำบัดน้ำเสียแบบแคส (Cyclic Activated Sludge System: CASS) ภายใต้ระดับความเค็มที่แตกต่างกัน โดยใช้ข้อมูลย้อนหลัง 5 ปี จากโรงควบคุมคุณภาพน้ำช่องนนทรี กรุงเทพมหานคร ร่วมกับการทดลองจำลองระบบ CASS ในระดับห้องปฏิบัติการ โดยใช้น้ำเสียชุมชนและน้ำเสียสังเคราะห์ที่ระดับความเค็ม 0.2, 2, 4, 6, 8 และ 10 กรัมต่อลิตร เก็บข้อมูลจากการทดลองทั้งหมด 30 ชุด และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และสมการถดถอยเชิงเส้น ผลการศึกษาพบว่า เมื่อระดับความเค็มเพิ่มขึ้น ประสิทธิภาพการกำจัด BOD ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีความสัมพันธ์เชิงลบสูง (r = -0.998, p < 0.05) และระดับความเค็มสามารถอธิบายการเปลี่ยนแปลงของประสิทธิภาพการกำจัด BOD ได้ร้อยละ 99.6 (R² = 0.996, p < 0.05) แสดงให้เห็นว่าความเค็มเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพของระบบบำบัดน้ำเสียแบบแคส