ผลการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีการตอบสนองของผู้อ่านร่วมกับการเสริมต่อการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความสามารถในการวิเคราะห์วิจารณ์วรรณคดีและวรรณกรรมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนดาราวิทยาลัย

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐานและความต้องการจำเป็นในการจัดการเรียนรู้ 2) ศึกษาประสิทธิผลของการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีการตอบสนองของผู้อ่านร่วมกับการเสริมต่อการเรียนรู้ และ 3) เปรียบเทียบความสามารถในการวิเคราะห์วิจารณ์วรรณคดีและวรรณกรรมของนักเรียนก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/6 โรงเรียนดาราวิทยาลัย จำนวน 35 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม และผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ครูผู้สอนภาษาไทยระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 6 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ครู แบบสอบถามความต้องการจำเป็นของนักเรียน แผนการจัดการเรียนรู้ โดยเครื่องมือทั้งหมดผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) อยู่ระหว่าง 0.67–1.00 และแบบทดสอบวัดความสามารถซึ่งมีค่าความยาก (p) 0.43–0.75 ค่าอำนาจจำแนก (D) 0.28–0.43 และค่าความเชื่อมั่น 0.89 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ( ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการทดสอบค่าที แบบ Dependent ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้เรียนยังขาดทักษะการวิเคราะห์วิจารณ์ ความมั่นใจในการแสดงความคิดเห็น และการเชื่อมโยงความรู้กับชีวิตจริง ขณะที่การจัดการเรียนรู้ยังเน้นการบรรยาย การท่องจำ
สื่อไม่หลากหลาย และการประเมินไม่สะท้อนการคิดวิเคราะห์ โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.30, S.D. = 0.67) ส่วนปัญหาและความต้องการจำเป็นอยู่ในระดับมาก ( = 3.93, 4.39) 2) คะแนนเฉลี่ย หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน และมีค่าดัชนีประสิทธิผล (E.I.) เท่ากับ 0.51 หรือร้อยละ 50.80 3) ความสามารถในการวิเคราะห์วิจารณ์วรรณคดีและวรรณกรรมหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05