ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเรียนการสอนผ่านระบบออนไลน์ของนักศึกษาปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับการเรียนการสอนผ่านระบบออนไลน์ รวมทั้งปัจจัยสภาพแวดล้อมภายในและปัจจัยสภาพแวดล้อมภายนอก และ (2) ศึกษาปัจจัยสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกที่ส่งผลต่อการเรียนการสอนออนไลน์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี โดยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่ลงทะเบียนเรียนหมวดวิชาศึกษาทั่วไป ภาคเรียนที่ 2/2566 จำนวน 400 คน กำหนดขนาดตัวอย่างตามสูตรของ Yamane วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ t-test, ANOVA และการวิเคราะห์การถดถอย ผลการวิจัยพบว่า ระดับการเรียนการสอนผ่านระบบออนไลน์โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (𝑥̅ = 4.24) ขณะที่ปัจจัยสภาพแวดล้อมภายนอก (𝑥̅ = 4.16) และปัจจัยสภาพแวดล้อมภายใน (𝑥̅ = 4.08) อยู่ในระดับมาก นอกจากนี้ผลการวิเคราะห์การถดถอยพบว่า ปัจจัยด้านพฤติกรรมของผู้เรียน (LBH) มีอิทธิพลเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติต่อการเรียนการสอนออนไลน์ (p < .05) และเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลเด่นชัด สะท้อนให้เห็นว่าพฤติกรรมการเรียนรู้ของนักศึกษาเป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนประสิทธิผลของการเรียนออนไลน์ ขณะที่ปัจจัยด้านระบบและอุปกรณ์ทำหน้าที่เป็นโครงสร้างสนับสนุน ดังนั้น มหาวิทยาลัยควรพัฒนาทั้งมิติด้านพฤติกรรมผู้เรียนควบคู่กับการเสริมสร้างความพร้อมด้านเทคโนโลยีและระบบการจัดการเรียนรู้ เพื่อยกระดับคุณภาพการเรียนการสอนออนไลน์อย่างยั่งยืนและลดข้อจำกัดด้านความเหลื่อมล้ำทางดิจิทัลในบริบทการศึกษายุคใหม่