การตรวจวิเคราะห์การปนเปื้อนสารฟอร์มาลินและโลหะหนักในกุ้งก้ามกรามและกุ้งขาว

Abstract

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการปนเปื้อนของสารฟอร์มาลินและโลหะหนักในกุ้งก้ามกรามและ   กุ้งขาว ซึ่งเป็นสินค้าสัตว์น้ำเศรษฐกิจสำคัญของประเทศไทย โดยใช้ชุดทดสอบฟอร์มาลินในอาหารของกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ ในการตรวจการปนเปื้อนของฟอร์มาลิน และใช้เครื่อง Inductively coupled plasma optical emission spectrometer (ICP-OES) ในการวิเคราะห์ปริมาณโลหะหนัก 7 ชนิด ได้แก่ แคดเมียม (Cd), ตะกั่ว (Pb), ปรอท (Hg), ทองแดง (Cu), โครเมียม (Cr), แมงกานีส (Mn) และสังกะสี (Zn) เพื่อเปรียบเทียบกับค่าปริมาณสูงสุดของโลหะหนักที่กำหนดให้มีได้ในอาหารตามพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 และเปรียบเทียบปริมาณโลหะหนักทั้ง 7 ชนิดในตัวอย่างกุ้งทั้ง 2 สายพันธุ์ ผลการศึกษาการปนเปื้อนของสารฟอร์มาลินในน้ำแช่กุ้งก้ามกรามและกุ้งขาว ไม่พบการปนเปื้อนของสารฟอร์มาลินในตัวอย่างน้ำแช่กุ้งทั้งหมด และจากการศึกษาปริมาณแคดเมียม ตะกั่ว และปรอท พบว่า ปริมาณโลหะหนักทั้ง 3 ชนิดไม่เกินข้อกำหนดปริมาณสูงสุดของโลหะหนักที่พบได้ในอาหารตามพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 และจากการวิเคราะห์ทางสถิติโดยใช้สถิติ Independent samples t-test ปริมาณแคดเมียม, ตะกั่ว, ปรอท,  โครเมียม, แมงกานีส, และสังกะสีระหว่างกุ้งก้ามกรามและกุ้งขาว พบว่า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05)  ยกเว้นทองแดงระหว่างกุ้งก้ามกรามและกุ้งขาวที่ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ โดยปริมาณโลหะหนักทั้ง 7 ชนิดพบในกุ้งก้ามกรามมากกว่ากุ้งขาว