การศึกษาความสัมพันธ์ของพื้นที่และเวลา ที่มีการแพร่ระบาดของคีตามีน ในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร ที่กลุ่มงานตรวจยาเสพติด กองพิสูจน์หลักฐานกลางรับผิดชอบ

Abstract

คีตามีนเป็นวัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทที่มีการแพร่ระบาดและการนำไปใช้ในทางที่ผิดเพิ่มสูงขึ้นในประเทศไทย โดยผู้เสพมักนำคีตามีนไปใช้เดี่ยวหรือผสมกับยาเสพติดอื่น เช่น ยาอี แฮปปี้วอเตอร์ หรือสารเสพติดชนิดใหม่ ส่งผลให้ปัญหาการแพร่ระบาดมีความซับซ้อนและหลากหลายมากขึ้น วัตถุประสงค์ของงานวิจัยครั้งนี้ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่และช่วงเวลาที่เกิดการแพร่ระบาดของคีตามีนในเขตกรุงเทพมหานคร ทั้งนี้เพื่อระบุปัจจัยเชิงพื้นที่และเชิงเวลาที่อาจนำไปสู่แนวทางการป้องกันและสกัดกั้นการแพร่ระบาดให้มีประสิทธิภาพ  ข้อมูลที่ใช้วิจัยมาจาก 3 แหล่ง ได้แก่ (1) ระบบเครือข่ายและงานสารสนเทศสำนักงานพิสูจน์หลักฐานตำรวจ (2) หนังสือนำส่งของกลางยาเสพติด และ (3) แบบสัมภาษณ์ผู้ปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้อง แล้วนำข้อมูลทั้งหมดมาวิเคราะห์ร่วมกันเชิงคุณภาพ ผลการศึกษาพบว่า จำนวนรายการคดีคีตามีนที่ถูกจับกุมในช่วงปีงบประมาณ พ.ศ. 2566–2568 มีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้การวิเคราะห์ลักษณะกายภาพของคีตามีนที่ส่งตรวจพบว่า อัตราส่วนของคีตามีนรูปแบบ “ผง” และ “เกล็ด/ผลึก” มีจำนวนใกล้เคียงกัน ส่วนสถานที่จับกุมที่พบมากที่สุด ได้แก่ พื้นที่ริมถนนหรือทางสาธารณะ ภายในที่พักอาศัย และภายในห้างสรรพสินค้า/ร้านค้า และช่วงเวลา 00.00–06.00 น. เป็นช่วงที่มีจำนวนคดีจับกุมสูงที่สุดเมื่อเทียบกับช่วงเวลาอื่น