การศึกษาการแพร่ระบาดและการพิสูจน์หลักฐานของยาเสพติดในเขตพื้นที่จังหวัดพิจิตร กรณีศึกษากลุ่มเมทแอมเฟตามีน (ยาบ้า, ยาไอซ์) และคีตามีน (ยาเค)

Abstract

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ลักษณะทางกายภาพ องค์ประกอบของยาเสพติด ปัจจัยที่ส่งผลต่อการแพร่ระบาดของยาเสพติกกลุ่มเมทแอมเฟตามีน (ยาบ้า, ยาไอซ์) และคีตามีน (ยาเค) ที่แพร่ระบาดในเขตพื้นที่จังหวัดพิจิตร กลุ่มตัวอย่าง คือ พนักงานสอบสวน และผู้ตรวจพิสูจน์ที่ปฎิบัติหน้าที่ในเขตพื้นที่จังหวัดพิจิตร ซึ่งเป็นบุคคลที่มีความรู้และมีประสบการณ์ในการทำงานด้านยาเสพติด ผลการวิจัยพบว่า ผู้ให้ข้อมูลหลักเป็นเพศชาย มีชั้นยศระดับร้อยตำรวจเอก และปฏิบัติงานในตำแหน่งรองสารวัตร (สอบสวน) จบการศึกษาในระดับปริญญาตรี และมีประสบการณ์ทำงานด้านยาเสพติดมากกว่า 4 ปี ผลการสัมภาษณ์เชิงลึก พบว่า ยาเสพติดกลุ่มเมทแอมเฟตามีน (ยาบ้า) มีการเปลี่ยนแปลงมากทั้งในด้านสี ขนาด น้ำหนัก และสัญลักษณ์ ต่างจากกลุ่มเมทแอมเฟตามีน (ยาไอซ์) ที่มีลักษณ์ทางกายภาพคล้ายกัน โดยองค์ประกอบมีสารประกอบหลักเป็นเมทแอมเฟตามีน ส่วนยาเสพติดกลุ่มคีตามีน มีสารประกอบหลักเป็นคีตามีน โดยแหล่งที่มาของยาเสพติดในเขตพื้นที่จังหวัดพิจิตร กระบวนการขนส่งยาเสพติดที่ แพร่ระบาดในเขตพื้นที่จังหวัดพิจิตร มีรูปแบบการขนส่งสลับซับซ้อนทำอย่างเป็นขบวนการ ซึ่งมีปัจจัยที่ส่งผลต่อการแพร่ระบาดในเขตพื้นที่ ได้แก่ ด้านสภาพแวดล้อม ด้านเศรษฐกิจ โดยลักษณะการแพร่ระบาดของยาเสพติดมักจะเลือกใช้สถานที่เป็นพื้นที่ที่ห่างไกลจากหมู่บ้าน รวมถึงเป็นแหล่งที่มีความสัมพันธ์กับแหล่งมั่วสุมของเยาวชน กลุ่มคนที่เสพยาเสพติดประกอบด้วย กลุ่มแรงงานรับจ้าง กลุ่มกรรมกรแบกหาม และกลุ่มเยาวชน