การศึกษาความตระหนัก ความพึงพอใจ และการมีส่วนร่วมต่อการจัดการสิ่งแวดล้อมของผู้พักอาศัย ในอาคารชุดแห่งหนึ่ง

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความตระหนัก ระดับความพึงพอใจ ระดับการมีส่วนรวม และปัจจัยส่วนบุคคลที่มีผลต่อระดับความตระหนักระดับความพึงพอใจ ระดับการมีส่วนรวมต่อการจัดการสิ่งแวดล้อมของผู้พักอาศัยในอาคารชุด โดยเก็บจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 323 ตัวอย่าง ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศชาย ร้อยละ 54 มีอายุอยู่ในช่วง 41-50 ปีขึ้นไป การศึกษาอยู่ในระดับสูงกว่าปริญญาตรี รายได้ 50,000.00 บาท-60,000.00 บาท ระยะเวลาในการพักอาศัย 3-5 ปีขั้นไป มีความตระหนักต่อการจัดการสิ่งแวดล้อม ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (X̅) = 4.41: S.D. = 0.19 มีความพึงพอใจต่อการจัดการสิ่งแวดล้อม ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (X̅) = 4.42: S.D. = 0.19 การมีส่วนร่วมต่อการจัดการสิ่งแวดล้อมของผู้พักอาศัยภายในห้องพัก ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (X̅) = 4.38: S.D. = 0.26 ปัจจัยส่วนบุคคลที่มีผลต่อระดับความตระหนักต่อการจัดการสิ่งแวดล้อมของผู้พักอาศัย พบว่า ผู้พักอาศัย มีเพศ อายุ ระดับการศึกษาสูงสุด และระยะเวลาในการพักอาศัยแตกต่างกัน มีระดับความตระหนักต่อการจัดการสิ่งแวดล้อม ไม่แตกต่างกัน ส่วนผู้พักอาศัยทีมีสถานภาพในครัวเรือน และรายได้ แตกต่างกัน มีความตระหนักต่อการจัดการสิ่งแวดล้อมแตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญ .05 ด้านระดับความพึงพอใจต่อการจัดการสิ่งแวดล้อมของผู้พักอาศัย พบว่า ผู้พักอาศัยที่มี เพศ อายุ และระยะเวลาในการพักอาศัยแตกต่างกัน มีระดับความพึงพอใจต่อการจัดการสิ่งแวดล้อมไม่แตกต่างกัน ส่วนผู้พักอาศัยที่มีสถานภาพในครัวเรือน ระดับการศึกษาสูงสุด และรายได้ แตกต่างกัน มีระดับความพึงพอใจต่อการจัดการสิ่งแวดล้อมแตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญ .05 ด้านระดับการมีส่วนรวมต่อการจัดการสิ่งแวดล้อมของผู้พักอาศัย พบว่า ผู้พักอาศัยที่มี เพศ รายได้และระยะเวลาในการพักอาศัยแตกต่างกันมีระดับการมีส่วนรวมต่อการจัดการสิ่งแวดล้อมไม่แตกต่างกัน ส่วนผู้พักอาศัยที่มีสถานภาพในครัวเรือน อายุ และระดับการศึกษาสูงสุดแตกต่างกันมีระดับความพึงพอใจต่อการจัดการสิ่งแวดล้อมแตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญ .05